به گزارش حاشیه سود، فیض شریفی، نویسنده و منتقد ادبی در یادداشتی با عنوانِ “شهر کوران است خواهی گو بیا و خواهی گو برو” آودده است:
هوای فارس مطبوع است. بازیگران و کارگردان های بیکار هم بسیارند و کارآموزان هم سنبه ی مالی شان بسیار پر زور است!
آنها له له می زنند که در کلاس های بازیگری و کارگردانی شرکت کنند و در فیلم ها و نمایش های وطنی و جهانی دلی از عزا در بیاورند و سلبریتی شوند و داد خود از کهتر و مهتر بستانند.
به این مؤسسه های به ظاهر هنری نگاه کنید و ببینید اینها چه گلی به جمال تئاتر و سینما زده اند؟
آنها در درون دانشگاه های معلومالحال چه کرده اند که برون جامعه آمده اند ؟
اینها چه نمایش و فیلم درست و حسابی را اکران کرده اند که حالا پیشکسوت و مدرس سینما و تئاتر شده اند؟
این مملکت فلک زده مگر چند سالن تئاتر و سینما دارد و در سال چندین و چند نمایش و فیلم را اکران می کنند که دانشگاه های آزاد و دولتی سالی سی صد هزار کارگردان را تحویل جامعه می دهند؟
کار، بیخ پیدا کرده است واقعاً، ارشاد اسلامی چرا این همه مجوز صادر می کند وقتی این اداره در ماه مجوز چندین و چند فیلمنامه و نمایش نامه را از رده خارج می کند و فقط به مدرسان خود اجازه می دهد که نمایش ها و فیلمنامه های درو پیتی به صحنه بیاورند؟
فیض شریفی
دهم اردیبهشت ماه ۱۴٠۴
